Van – Şiir

VAN

 

Üstüne

Titriyordu zaman

Güneşin,

Uzanır bulup düştüğü gölde

Doğduğu yerde battığı zaman.

Ruhuma böyle narin değiyordu,

Van.

 

Ardında

Duracak mı hep öyle

Görünmeden güven veren

Süphan!..

Buğulu tüllerin ardında

Yüreğime aşkla doğuyordu

Van.

 

 

Edremit’te bir akşamüstü

Soluk benizli göl

Yağmur denizi gök

Uzayan öykülerle

Hazin hisler bırakıp

Gözümü yere sağıyordu

Van.

 

 

Nuh Nebi varisi

Aşkın emaneti yüklü yürekler

Şafak diliyordu Süphan’a dönüp

Ne günlerdi,

Ne günlerdi

Rahmet olup çisil çisil yağıyordu

Van.

Ey Van!..

AŞKI TATMA BENİMLE

  • 180 Görüntülenme Sayısı

KESİN BİLGİ

  • 110 Görüntülenme Sayısı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Hakkımda
Hakkımda
Merhaba. Bu sayfalarda birlikte olmaktan son derece mutluyum. Hoş geldiniz. Hayat yolundayız. Her birimiz ayrı bir mecradan, farklı bir maceradan geliyoruz...

Site Toplam Ziyaretçi: 921008

Son Yüklenenler

Paylaşımlarımdan Haberdar Olmak İster misiniz?